دور اندیشی

 کودکی از جمله آزادگان                                    رفت برون با دو سه همزادگان

پای چو در راه نهاد آن پسر                                   پویه همی کرد و در امد به سر 

پایش از آن پویه در آمد ز دست                                 مهر دل ومهره ی پشتش شکست

شد نفس آن دو سه، هم سال او                                تنگ تر از حادثه ی حال او 

ان که ورا دوست ترین بود گفت:                                  در بن چاهیش بباید نهفت

تا نشود راز چو روز آشکار                                          تا نشویم از پدرش شرمسار 

عاقبت اندیش ترین کودکی                                            دشمن او بود از ایشان یکی

گفت:《همانا که در این همرهان                                       صورت این حال نماند نهان

چون که مرا زین همه دشمن نهند                                          تهمت این واقعه بر من نهند 》

زی پدرش رفت و خبر دار کرد                                                تا پدرش چاره ی ان کار کرد

هر که در او جوهر دانایی است                                                بر همه چیزش توانایی است

دشمن دانا که غم جان بود                                                       بهتر از ان دوست که نادان بود.

موضوع ازاد و پیشنهاد های شما دوستان...